Poeta. Postrzegał doświadczenie życia zgodnie ze znaczeniem słowa "poiesis" – jako tworzywo, twórczy zaczyn, źródło twórczości, postawę twórczą. Wiersze, które pisał i nagrywał, rysunki, rzeźby, instalacje, które wykonywał (tzw. pomniki intuicji, "Pułapka na wiatr"), filmy i happeningi, które współtworzył (np.: Ogień i lód, Jestem tutaj) były naturalnym efektem jego postawy życiowej. Należał do grup poetyckich: "Dom Marka" i SDS. Choć urodził się w Krzyżu Wielkopolskim, z którego przyrodniczą okolicą był blisko związany, przez znaczną część życia pozostawał w drodze ku ludziom i miejscom mu bliskim. Na Warmii zaprzyjaźnił się z Krzysztofem Łepkowskim i Waldemarem Czechowskim. Mieszkał w domu zwanym "Robakiem". Nawiązał kontakt z Teatrem Węgajty. Pisał dużo, ale wydał tylko jeden zbiór wierszy – Pomiędzy (1993). Tom Światło (1999), przygotowany przez Suryna ukazał się już po jego śmierci. Staraniem matki – Walenty Suryn, jego przyjaciół oraz innych osób ukazały się: Myśli – Surynowe aforyzmy (2001), Więc dołóż do ognia trochę miłości i ciszy (2007), Wyspa Patmos (2008), dwujęzyczne polsko-czeskie wydanie wierszy Oto je cesta tvého jména/ Oto droga twojego imienia (2017). Dialogi z Tomaszem, wydane w 2003 roku, spisał z taśm magnetofonowych Wacław Sobaszek, a Erdmute Sobaszek sprawdziła je i porównała z oryginałem. Działania artystyczne Andrzeja Sulimy-Suryna w warmińskim krajobrazie były jedną z ważnych inspiracji dla działań plenerowych Teatru Węgajty podejmowanych podczas festiwali Wioska Teatralna. We wrześniu 1999 roku Teatr Węgajty i przyjaciele poety zorganizowali w krajobrazie Warmii rozbudowane działania performatywne, określane jako "Surynada". W lesie pomiędzy Godkami a Nowym Kawkowem Krzysztof Łepkowski odsłonił "Kamień pamięci" Suryna. Te wydarzenia zainspirowały Mieczysława Litwińskiego do stworzenia z grupą zaproszonych artystów i stażystów spektaklu-wędrówki Missa Pagana (2000).
Inaczej:
Andrzej Suryn