Po maturze (1977) nie została przyjęta do PWSFTviT w Łodzi. Pracowała w Stowarzyszeniu Dziennikarzy Polskich. W 1980 roku rozpoczęła studia na Wydziale Historycznym Uniwersytetu Warszawskiego (archeologia oraz etnografia przemianowana na etnologię i antropologię kultury). Brała udział w pracach Niezależnego Związku Studentów i działalności opozycyjnej np.: w jej domu działała drukarnia prasy podziemnej. W trakcie studiów odbyła roczny staż aktorski w Teatrze STU w Krakowie. Zamiar kontynuacji pracy w teatrze zmieniła decyzja o urodzeniu pierwszego dziecka. Do macierzyństwa podeszła z równą pasją jak do planów teatralnych, czego dowodem były kreacje w postaci kolejnych dzieci. Po zakończeniu studiów zainteresowała się różnymi formami edukacji alternatywnej – odkrywała nieznane wówczas w Polsce kierunki i sposoby nauczania, uczestniczyła w warsztatach i konferencjach. W 1992 roku została nauczycielką w szkole tworzonej w ramach Społecznego Towarzystwa Oświatowego. Od 1998 roku studiowała pedagogikę artystyczną na Uniwersytecie Poznańskim. W latach 1993-2002 prowadziła autorskie przedszkole. Przerwała pracę ze względu na chorobę, która zmieniła jej dotychczasowe życie. W 2016 roku przeprowadziła się na Warmię, a dwa lata później wzięła udział w warsztacie zapustnym Innej Szkoły Teatralnej, zataczając symboliczny krąg. Po raz pierwszy bowiem trafiła do Węgajt niedługo po studiach. Pierwszy warsztat Innej Szkoły Teatralnej był dla niej jak "powrót do domu". Od lutego 2018 roku wzięła udział w trzech kolejnych pełnych cyklach warsztatowych IST oraz występach gościnnych Teatru Węgajty w kraju i za granicą. Współtworzyła spektakle: Przesilenia (2018), Beztroska (2019), Rozziew (2020). O Teatrze Węgajty mówi: "W pewnym sensie zmierzałam do tego miejsca przez większą część życia i choć nadal czuję się tu gościem, jest to dla mnie aż a nie tylko". Działa również jako aktywistka.
fot. Stefania Michera