Barbara Szpunier

Feministka, aktywistka, aktorka, kolędniczka, podróżniczka, adeptka Innej Szkoły Teatralnej. Mieszka w Niemczech. Współpracę z Teatrem Węgajty rozpoczęła w 2003 roku po obejrzeniu w telewizji niemieckiej filmu Andrzeja Klamta Die verrückte Theaterscheune. W latach 2003-2016 brała udział w większości wypraw kolędniczych do Nowicy i Dąbrowy Dolnej. O kolędowaniu napisała pracę dyplomową. Wielokrotnie uczestniczyła w wyprawach alilujkowych i w zapustach. Współtworzyła i zagrała w spektaklach: Wesele. Domena publiczna (2009), Woda 2030 (2010), Ziemia B (2011), Ogień, kryzys, dworzec centralny (2012), Powietrze e(ks)misje (2013), Wielogłos (2014), Mniej! (2015) – podczas pokazów w Polsce, Niemczech i na Białorusi. Jako wykonawczyni wystąpiła w przedstawieniu Godzina Zero prezentowanym z Mniej! w 2018 roku w Dortmundzie. W latach 2020 i 2021 uczestniczyła w pracy i pokazach on-line: Exit, Maska Zozi, Cały ten bajzel. Prowadziła w Teatrze Węgajty warsztaty teatralne dla dzieci. W 2008 roku wspólnie z Erdmute Sobaszek, Emilią Hagelganz i Katarzyną Regulską zorganizowała Festiwal Dzieci. Podczas festiwali Wioska Teatralna 2009-2011 prowadziła z zespołem AktionTheaterGruppe (ATG) z Halle warsztaty Teatru Uciśnionych oraz warsztaty bębniarskie. W najbardziej intensywnych momentach współpracy przyjeżdżała do Węgajt cztery razy w miesiącu, pokonując tysiąc kilometrów, a w gospodarstwie Eli i Reinolda Goerigków czuła się lepiej niż w domu. Organizowała i współprowadziła działania Teatru Węgajty w Niemczech, m.in.: pokaz Kalevali i warsztat w Dortmundzie (2006), warsztat głosowy ze studentami kierunku teatralnego w Lipsku. Brała też udział w prezentacji powarsztatowej w miejscowym Domu Pomocy Społecznej. Podróżowała po Laosie i Indiach, gdzie z zespołem ATG wystąpiła na festiwalu Muktadhra IV International Forum Theatre Festival w Kalkucie. Od 2016 roku pracuje nad tańcem i sztuką ruchu metodą Feldenkraisa oraz improwizacjami wokalnymi. Współtworzy interkulturowe projekty w Lipsku.