Absolwentka Wydziału Architektury Politechniki Warszawskiej i Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie (scenografia teatralna w pracowni Józefa Szajny) oraz Arteterapii na Międzywydziałowych Studiach Podyplomowych w Gdańsku. Od ponad trzydziestu lat mieszka i pracuje w Nowym Kawkowie. W latach 1982-85 w Ośrodku Praktyk Teatralnych Gardzienice. Autorka scenografii do spektaklu Żywot protopopa Awwakuma. Po odejściu z Gardzienic autorka scenografii i kostiumów do przedstawienia Brama księżycowego wędrowca w reżyserii Johanna Wolfganga Niklausa (1985). Współzałożycielka Teatru Wiejskiego Węgajty, w którym pracowała do 2002 roku (ostatnie przedstawienia Opowieści kanterberyjskich). Autorka scenografii (w tym form rzeźbiarskich) kostiumów i rekwizytów do spektakli: Księga nigunim, Historie Vincenza, Gospoda ku Wiecznemu Pokojowi oraz Opowieści kanterberyjskie. W Księdze… , Gospodzie… i Opowieściach... również wykonawczyni i aktorka. W latach 1994-2022 w Scholi Węgajty. Przygotowywała inscenizacje i tworzyła scenografie (kostiumy, rekwizyty, feretrony i ikony) do średniowiecznych dramatów liturgicznych w reżyserii J. W. Niklausa: Ordo Stellae, Ludus Paschalis, Planctus Mariae, Ordo Annuntiatione (1995-1998), Ludus Danielis (2000), Ludus Passionis (2003), dramatów muzycznych: Miracula Santi Nicolai (2007) i Gry o św. Franciszku (2010) oraz do wschodnio-bizantyjskiego oficjum – Trzech młodzianków. W dramatach i podczas koncertów Scholi wykonywała role wokalne. W latach 1995-2011 jako instruktorka zatrudniona w Centrum Edukacji i Inicjatyw Kulturalnych w Olsztynie współprowadziła w Węgajtach warsztaty teatralne. W pracy w Domu Pomocy Społecznej Laurentius w Olsztynie stosowała metody arteterapii (2013). Od 19 lat zajmuje się praktycznie ikonografią bizantyjską. Pisania ikon uczyła się w: Krakowie, Bielsku Podlaskim, klasztorze Evangelismos na wyspie Patmos oraz w monasterze Varatec w Rumunii. Od 2010 prowadzi Warmińską Pracownię Ikony w Nowym Kawkowie oraz warsztaty ikonopisania w wielu miejscach. Nieustannie i mozolnie studiuje możliwości łączenie sztuki, ikonopisania i praktyki medytacji chrześcijańskiej. Ikony jej autorstwa były prezentowane podczas wielu wystaw.
fot. Bartosz Bremer