Pracę teatralną rozpoczęła w 1987 roku w studiu Krasnyj Baraban w Kijowie prowadzonym przez Olenę Leonenko. Ukończyła kurs Podstaw Sztuki Aktorskiej na Uniwersytecie Narodowym w Moskwie (1989). Z młodzieżowym teatrem Wydybaj w latach 1988-92 realizowała wyprawy badawcze na Huculszczyzę (kultura ukraińska, pieśni tradycyjne, obrzędy). Uczestniczyła w stażu Zygmunta Molika (1992). W latach 1992-94 pracowała nad tańcem, improwizacją, ruchem i głosem pod kierunkiem amerykańskiej tancerki Almy Yoray. W latach 1992-2013 jako aktorka i muzyk występowała w przedstawieniach Teatru Wiejskiego Węgajty oraz Teatru Węgajty/Projekt terenowy: Historie Vincenza (od 1993), Gospoda ku Wiecznemu Pokojowi (od 1994), Opowieści kanterberyjskie (1996), Kalevala – fragmenty niepisane (2000), Upiorny całun (2001), Synczyzna (2004) oraz w spektaklu w reżyserii Mieczysława Litwińskiego Missa Pagana (2000). Wielokrotnie występowała z zespołem za granicą, m.in. w: Rosji, Szwajcarii, Macedonii, na Węgrzech, w Hiszpanii, w Niemczech oraz w różnych miejscach w Polsce. Jako pedagożka teatru oraz instruktorka teatralna i wokalna w latach 1996-2013 prowadziła na Warmii warsztaty dla dzieci i młodzieży ze społeczności lokalnej, warsztaty tematyczne dla uczestników seminariów, kolejnych edycji festiwalu Wioska Teatralna oraz innych, w tym międzynarodowych, projektów Teatru Węgajty. W latach 1993-2003 uczestniczyła we wszystkich wyprawach kolędniczych i alilujkowych Teatru oraz w alilujce w 2007 roku. W latach 1994-2007 tworzyła i współtworzyła przedsięwzięcia edukacyjno-artystyczne oraz autorskie etnograficzne wyprawy badawcze do: Widz, Kozian (Białoruś), Swarycewicz (Ukraina), Czarnej Góry, Nowicy, Dobrynia Dużego, Czarnego Dunajca oraz na Stabieńszczyznę. Rozwinęła autorską metodę pracy z maską. Współtworzyła działania artystyczne Teatru Węgajty w Domu Pomocy Społecznej w Jonkowie. W latach 1996-2013 z Kapelą Terenową wykonywała koncerty muzyki tradycyjnej i prowadziła warsztaty tańca. W latach 1996-1999 pracowała z dziecięcym zespołem romskim Parni Luludziouri z Olsztyna. Występowała także z zespołem Romano Trajo (2000-2006). Podczas Wioski Teatralnej w 2007 roku wraz z Danielem Brzezińskim zorganizowali występ młodzieżowego zespołu tanecznego Serlo z Ośrodka dla Uchodźców w Lininie oraz zaprezentowali projekt animacji kultury "Bez twarzy" zrealizowany w ramach Stowarzyszenia Teatralnego Remus. Po odejściu z Teatru Węgajty podczas festiwali Wioska Teatralna prezentowała swoją pracę jako reżyserka spektakli współtworzonych z Danielem Brzezińskim, w wykonaniu Młodzieżówki Stowarzyszenia Praktyków Kultury: Nurt. Spektakl z różnych źródeł (2014), Święto Wiosny – Święta Wojna (2015) oraz Papuga i złota klatka (2017). Jako aktorka wystąpiła podczas Wioski Teatralnej w 2011 roku w spektaklu Historie Ziny w reżyserii Katarzyny Regulskiej.
fot. Daniel Brzeziński