Performerka wokalna, kompozytorka, instruktorka śpiewu białego i holistyczna terapeutka głosu. Teatr Węgajty po raz pierwszy pojawił się w jej życiu w 2007 roku, kiedy jako 21-latka wskoczyła na głęboką wodę intensywnej pracy warsztatowej w ramach przygotowań do spektaklu Missa Pagana. Pamięta swoje onieśmielenie a równocześnie ogromną fascynację. Czuła, że oto wkracza w przestrzeń, z której istnienia nie zdawała sobie sprawy. Praca z Erdmute i Wacławem Sobaszkami była nowym, inspirującym i otwierającym doświadczeniem. Z czasem jej spotkania z Węgajtami zagęściły się – była widzką na Zajściu Alilujkowym, wolontariuszką na Wiosce Teatralnej, aby w końcu dołączyć do ekipy Alilujkowej w ramach Innej Szkoły Teatralnej w 2010 roku. Jej pierwsza Alilujka przełomowa dla samego teatru – oto narodził się pomysł na spektakl Woda 2030, który wyznaczył nowy konceptualny zwrot w procesie tworzenia przedstawień – rozpoczęła długoletnią współpracę z Teatrem Węgajty. W latach 2010-2015 aktorka i kompozytorka w kolejnych spektaklach (Woda 2030, Ziemia B, Ogień, kryzys, dworzec centralny, Wielogłos, Mniej!), a także realizatorka serii mini-produkcji filmowych, będących zapisem działań podejmowanych przez teatr i oscylujących wokół aktualnych tematów węgajckich. Przede wszystkim jednak Teatr Węgajty stał się dla niej żyzną glebą dla rozwoju osobistego i kluczowym miejscem do budowania własnej tożsamości.
fot. Paulina Miu Kühling